masaztajski
12-05-10, 02:37
MIROSŁAW KAPICA
W poprzednim artykule „Niewidomego Masazysty "
1994/1 przedstawiłem twórcę Yumeiho, pana Masayuki
Sayonji oraz założenia tej terapii.
Obecnie zamierzam przedstawić
metodę samodzielnego sprawdzania
ułożenia miednicy. Każdy z łatwością
może rozpoznać przemieszczenie
miednicy u siebie, jak również
u pacjenta. Dzięki prostym metodom
można określić charakter tego
przemieszczenia, tzn. dowiedzieć
się nie tylko, czy ono rzeczywiście
ma miejsce, ale czy jest to zespół
przemieszczenia prawej czy też lewej
strony miednicy.
Harmonię organizmu cechuje symetria
ciała względem jej środkowej
linii. Oznaki przemieszczenia
w układzie kostnym miednicy są
widoczne w całym ciele i ruchach
człowieka. Można je zauważyć
w obrębie twarzy, kiedy np. jedno
z oczu jest mniejsze, jednostronnie
opadają brwi i zmarszczki, może być
też mniejsze jedno z nozdrzy, bruzda
powyżej wargi górnej skośna, linia
ust niezupełnie pozioma, a ucho nie
znajduje się na jednym poziomie
z drugim.
Obserwując ciało, zauważymy
przekrzywioną głowę, obniżone jedno
ramię, nierówność długości rąk,
przechylony do przodu kręgosłup,
palce nóg skierowane na zewnątrz
lub do wewnątrz, różnicę w długości
stóp (mierząc od palców do
pięty), niezgrabny sposób chodzenia
(np. trudność w chodzeniu prosto
przed siebie) itp.
Bardzo cenna jest obserwacja
przyjmowanych pozycji i gestów
wykonywanych przez pacjenta mimowolnie
w codziennym życiu, co
pomaga określić, do jakiego zespołu
należy dane przemieszczenie.
Masayuki Sayonji, analizując cechy
charakterystyczne pozycji ciała
i gestykulacji, doszedł do wniosku,
że każde przemieszczenie ma ustalony
zespół cech.
Przykład:
Mamy do czynienia z zespołem
przemieszczenia
prawej strony
miednicy - faza
początkowa:
a) w leżeniu
na brzuchu-prawa
strona linii
miednicy jest położona
wyżej niż
lewa. Zmarszczki,
utworzone pod
czas nacisku kciukami na górne brzegi talerzy
biodrowych, biegną w górę po prawej
stronie. Gdy prawa strona miednicy
położona jest wyżej niż lewa,
noga prawa wydaje się być krótsza
niż lewa, kiedy długości obu nóg
porównuje się przez równoległe ich
ułożenie i zetknięcie piętami.
Przemieszczenie to wywołuje napięcia
i sztywność mięśni prawej
strony miednicy, upośledza krążenie,
ogranicza zakres ruchu w stawie
biodrowym. Osoby dotknięte tym
przemieszczeniem unoszą nieco
prawe biodro w pozycji na brzuchu,
a także uginają lewą nogę w kolanie
w tej samej pozycji;
b) w leżeniu na plecach
- pacjent zakłada
nogę lewą na prawą,
- prawa noga
wyprostowana,
lewa
ugięta w kolanie,
-palce nogi
lewej skierowane
ku podłodze,
a prawej
w górę;
c) w leżeniu na boku - noga
prawa znajduje się pod nogą lewą,
która wysuwa się nieco do przodu;
d) podczas siedzenia na krześle
- ponieważ talerze biodrowe nie
znajdują się na tym samym poziomie,
podczas siedzenia prawa strona
ciała wydaje się być krótsza niż lewa
i górna część ciała opiera się na
prawej stronie.
Dla wyrównania tej nierównowagi
szyja przechyla się na lewo. Podczas
siedzenia lewa stopa znajduje
się przed prawą, bądź lewa noga
zakładana jest na prawą. Pozycje
odwrotne powodują szybkie zmęczenie;
e) podczas stania - krótsza prawa
noga powoduje, że lewe biodro
podnosi się do góry. Pozycja ta jest
całkowicie odwrotna do pozycji
w leżeniu na brzuchu. W pozycji
„spocznij" do przodu wysunięta jest
noga lewa, a ciężar ciała oparty na
nodze prawej. Podczas chodzenia
człowiek z przemieszczeniem prawej
strony miednicy ma trudności
z przerzucaniem ciężaru ciała na
prawą nogę, dlatego też ciężar ten
pozostaje na nodze lewej.
W wyniku tego kręgosłup wygina
się na stronę prawą, aby przywrócić
ciału równowagę. To powoduje
z kolei obniżenie lewego barku
i przechylenie głowy na prawo, także
w celu utrzymania równowagi;
f) podczas siedzenia na podłodze
- prawostronne przemieszczenie
miednicy powoduje, że w trakcie
siedzenia na piętach stopa lewa jest
zakładana na prawą, przy czym im
wyżej nad podłogą kładzie się stopę
lewą, tym większe jest przemieszczenie
prawej strony miednicy.
W siadzie skrzyżnym zaś noga lewa
jest zakładana do środka;
g) podczas chodzenia po schodach
- noga lewa zatacza koła zgodnie z ruchem wskazówek zegara, podobnie jak podczas biegania.
Pozycje i gesty w kierunkach
przeciwnych niż te, które opisałem,
świadczą o przemieszczeniu lewej
strony miednicy. Jeżeli występuje
zdecydowana trudność w ustaleniu
kierunków pozycji i gestów mimowolnych,
można przypuszczać, że
mamy do czynienia z zespołem mieszanym.
Dalsze opisywanie cech charakterystycznych
dla przemieszczenia
którejś ze stron miednicy nie mieści
się w ramach niniejszego materiału.
W poprzednim artykule „Niewidomego Masazysty "
1994/1 przedstawiłem twórcę Yumeiho, pana Masayuki
Sayonji oraz założenia tej terapii.
Obecnie zamierzam przedstawić
metodę samodzielnego sprawdzania
ułożenia miednicy. Każdy z łatwością
może rozpoznać przemieszczenie
miednicy u siebie, jak również
u pacjenta. Dzięki prostym metodom
można określić charakter tego
przemieszczenia, tzn. dowiedzieć
się nie tylko, czy ono rzeczywiście
ma miejsce, ale czy jest to zespół
przemieszczenia prawej czy też lewej
strony miednicy.
Harmonię organizmu cechuje symetria
ciała względem jej środkowej
linii. Oznaki przemieszczenia
w układzie kostnym miednicy są
widoczne w całym ciele i ruchach
człowieka. Można je zauważyć
w obrębie twarzy, kiedy np. jedno
z oczu jest mniejsze, jednostronnie
opadają brwi i zmarszczki, może być
też mniejsze jedno z nozdrzy, bruzda
powyżej wargi górnej skośna, linia
ust niezupełnie pozioma, a ucho nie
znajduje się na jednym poziomie
z drugim.
Obserwując ciało, zauważymy
przekrzywioną głowę, obniżone jedno
ramię, nierówność długości rąk,
przechylony do przodu kręgosłup,
palce nóg skierowane na zewnątrz
lub do wewnątrz, różnicę w długości
stóp (mierząc od palców do
pięty), niezgrabny sposób chodzenia
(np. trudność w chodzeniu prosto
przed siebie) itp.
Bardzo cenna jest obserwacja
przyjmowanych pozycji i gestów
wykonywanych przez pacjenta mimowolnie
w codziennym życiu, co
pomaga określić, do jakiego zespołu
należy dane przemieszczenie.
Masayuki Sayonji, analizując cechy
charakterystyczne pozycji ciała
i gestykulacji, doszedł do wniosku,
że każde przemieszczenie ma ustalony
zespół cech.
Przykład:
Mamy do czynienia z zespołem
przemieszczenia
prawej strony
miednicy - faza
początkowa:
a) w leżeniu
na brzuchu-prawa
strona linii
miednicy jest położona
wyżej niż
lewa. Zmarszczki,
utworzone pod
czas nacisku kciukami na górne brzegi talerzy
biodrowych, biegną w górę po prawej
stronie. Gdy prawa strona miednicy
położona jest wyżej niż lewa,
noga prawa wydaje się być krótsza
niż lewa, kiedy długości obu nóg
porównuje się przez równoległe ich
ułożenie i zetknięcie piętami.
Przemieszczenie to wywołuje napięcia
i sztywność mięśni prawej
strony miednicy, upośledza krążenie,
ogranicza zakres ruchu w stawie
biodrowym. Osoby dotknięte tym
przemieszczeniem unoszą nieco
prawe biodro w pozycji na brzuchu,
a także uginają lewą nogę w kolanie
w tej samej pozycji;
b) w leżeniu na plecach
- pacjent zakłada
nogę lewą na prawą,
- prawa noga
wyprostowana,
lewa
ugięta w kolanie,
-palce nogi
lewej skierowane
ku podłodze,
a prawej
w górę;
c) w leżeniu na boku - noga
prawa znajduje się pod nogą lewą,
która wysuwa się nieco do przodu;
d) podczas siedzenia na krześle
- ponieważ talerze biodrowe nie
znajdują się na tym samym poziomie,
podczas siedzenia prawa strona
ciała wydaje się być krótsza niż lewa
i górna część ciała opiera się na
prawej stronie.
Dla wyrównania tej nierównowagi
szyja przechyla się na lewo. Podczas
siedzenia lewa stopa znajduje
się przed prawą, bądź lewa noga
zakładana jest na prawą. Pozycje
odwrotne powodują szybkie zmęczenie;
e) podczas stania - krótsza prawa
noga powoduje, że lewe biodro
podnosi się do góry. Pozycja ta jest
całkowicie odwrotna do pozycji
w leżeniu na brzuchu. W pozycji
„spocznij" do przodu wysunięta jest
noga lewa, a ciężar ciała oparty na
nodze prawej. Podczas chodzenia
człowiek z przemieszczeniem prawej
strony miednicy ma trudności
z przerzucaniem ciężaru ciała na
prawą nogę, dlatego też ciężar ten
pozostaje na nodze lewej.
W wyniku tego kręgosłup wygina
się na stronę prawą, aby przywrócić
ciału równowagę. To powoduje
z kolei obniżenie lewego barku
i przechylenie głowy na prawo, także
w celu utrzymania równowagi;
f) podczas siedzenia na podłodze
- prawostronne przemieszczenie
miednicy powoduje, że w trakcie
siedzenia na piętach stopa lewa jest
zakładana na prawą, przy czym im
wyżej nad podłogą kładzie się stopę
lewą, tym większe jest przemieszczenie
prawej strony miednicy.
W siadzie skrzyżnym zaś noga lewa
jest zakładana do środka;
g) podczas chodzenia po schodach
- noga lewa zatacza koła zgodnie z ruchem wskazówek zegara, podobnie jak podczas biegania.
Pozycje i gesty w kierunkach
przeciwnych niż te, które opisałem,
świadczą o przemieszczeniu lewej
strony miednicy. Jeżeli występuje
zdecydowana trudność w ustaleniu
kierunków pozycji i gestów mimowolnych,
można przypuszczać, że
mamy do czynienia z zespołem mieszanym.
Dalsze opisywanie cech charakterystycznych
dla przemieszczenia
którejś ze stron miednicy nie mieści
się w ramach niniejszego materiału.